تو وزن هر ترانه تو شعری عاشقانه             برای زنده بودن تویی تنها بهانه

پناه گریه هامی امید هر امیدی               تو در این نا امیدی به داد من رسیدی

تو اسم پاک عشقی که رو لبهام نشسته         صدای مهربونت سکوتمو شکسته

تو مرگ غصه هامی شروعی تازه هستی        تو در شهر رسیدن به پای من نشستی

تو شور وحال فالی که تکراری نداری          مثل دلای عاشق همیشه موندگاری  

ماذا بکم یا ایها المسلمون 

چه نشسته اید ای مسلمانان که دارند نابودمان میکنند  آیا صدای هل من ناصر ینصرنی را نمیشنوید  آیا از این همه ظلم قلبهایتان به درد نمی آید آیا احساس نمی کنید وقت حرکت  رسیده است و می گویید ولی عصر می آید وهمه چیز را اصلاح میکند . آیا امکگان ظهور بوسیله یک نفر هست  نگاه کنید به انقلاب خودمان آیا تا جوانان جان بر کف به پا نخواستند امام توانست به تنهایی دست به انقلاب بزند .

مسلمانان هر کسی باید خود را موظف بداند که برای قیام مهدی(عج)زمینه سازی کند هر کسی به اندازه خود با ظلم وفساد مبارزه کند . مگر چند بار ما باید شاهد شکستن حرمت امامان توسط این یزید مسلکان  دراین دوره باشیم  با شمایم ای آنان که میگویید اگر در عاشورا بودیم فلان میکردیم با شمایم این همان صحنه نبرد است اینها همان یزیدیانند که اگر در عاشورا می بودند  یقینا خیمه حسین را زود تر آتش میزدندو سه ساله اش را کتک. آری اینها اگر بودنددر خانه علی را آتش میزدند آری اینها همانند که اگر میبودند یقینا پهلوی زهرای پیامبر را می شکستند  اینها اگر میبودند................

پس با توام با تو که میگویی اگر میبودم برخیز ک۸ه هنگام به پا خواستن فرا رسیده برخیز که  وقت سرنگونی این بی دینان است  برخیز برخیز برخیز برخیز برخیز برخیز ...........

یه دختر کوری تو این دنیای نامرد زندگی میکرد.

 این دختره یه دوست پسری داشت که عاشقه اون بود

 دختره همیشه می گفت اگه من چشمامو داشتم و بینا بودم

 همیشه با اون می موندم یه روز یکی پیدا شد

که به اون دختر چشماشو بده وقتی که دختره بینا شد

 دید که دوست پسرش کوره بهش گفت:

 من دیگه تو رو نمی خوام برو

پسره با ناراحتی رفت و یه لبخند تلخ بهش زد و گفت:

مراقب چشمای من باش

من تولد شده ام بار دگر   

                            در نفس صبح بهار

                                      بعد از آن سردی سوزنده دی

                                                      روز پیوند تن باغچه با ریشه گل

چه زیبا روزی است

                        سر خوش از عطر نسیم

                                            میبرم لذت بودن ها را

                                                                         میزنم لبخندی

میسرایم شعری

                 و به گلهای لطیف صبح بخیر میگویم

                                              من تولد شده ام بار دگر

                                                    بعد از سردی سوزنده دی

                                                                           در نفس صبح بهار

سالهاست که برای تو انتظار کشیده ام سالهاست به انتظار قدم تو دلم را چراغانی کرده ام سالهاست که به خودم وعده و وعید می دهم که می آید و جبران تمام نبودن ها را میکند . سالهاست که تک تک ثانیه های بی قراری ام را با عطر نفسهایت سر میکنم سالهاست که دلم میلرزد برای یک لحظه لمس وجودت !  اشکهای تمام نشدنی ام را قطره قطره قربانی با تو بودن می کنم .برگرد ساعات بی قراری ام به نفس نفس زدن کشیده شده است. ذلم در آستانه ویرانگی عظیم دست وپا میزند. برگرد. تو را به غروب های همیشه غم انگیز قسمت میدهم به اندازه یک نگاه برگرد عقربه شمار چشمانم از کار افتاده است وصدایم با تمام بی صدایی اش تو را فریاد میزند چند غروب دیگر میایی دلم نگران است نگران تمام روزها وشبهای  غربت آلودی که انتظارم را میکشد ومن با تمام بی وجودی ام انتظار تو را میکشم زیرا تنها واژها ای که میتوان برای تو معنی کرد انتظار است ...انتظار یک غروب سحر انگیز سپید .......